Hollow Knight: Silksong İncelemesi
Uzun bekleyişin sonunda: daha hızlı, daha zor ve tasarım olarak selefinden daha keskin bir devam oyunu.
Beklenti, bir oyunun taşıyabileceği en ağır yüktür. Silksong bu yükün altında ezilmemiş; aksine ilk oyunun gölgesinden çıkmak için bilinçli kararlar almış. En büyüğü de şu: Hornet, Şövalye değil.
Hız bir mekanik olarak
Hornet daha hızlı koşuyor, daha yükseğe zıplıyor, duvarlara tutunuyor ve iple kendini çekiyor. Bu, oyunun tamamını yeniden ayarlamış. Odalar daha dikey, düşman yerleşimleri daha agresif, kaçış pencereleri daha dar. İlk oyunun ölçülü ritmini bekleyen oyuncu ilk saatlerde zorlanacak — bu bir hata değil, tasarımın kendisi.
İğne dövüşü de değişti. Savuşturma zamanlaması dar ama cömert bir geri bildirimi var: doğru anda yapılan savuşturma, ipek biriktiriyor ve bu kaynak hem iyileştirme hem saldırı için kullanılıyor. Böylece savunma oynamak pasif olmaktan çıkıyor.
Pharloom’un tasarımı
Yeni krallık, Hallownest’ten daha dikey ve daha renkli. Haritanın okunabilirliği belirgin biçemde artmış: pusula erken açılıyor, haritacı daha sık bulunuyor, bölge geçişleri mimari olarak birbirinden ayrışıyor. Yine de bazı bölgelerde oyunun ne istediğini anlamak için gereğinden uzun dolaşıyorsunuz. Serinin sevenleri için bu bir özellik, yeni gelenler için bir engel.
Patronlar
Otuz iki saatte yirmiden fazla patronla karşılaştık ve neredeyse hiçbiri saldırı kalıplarını tekrar etmiyor. Özellikle üçüncü bölgedeki koro dövüşü — aynı anda üç düşmanın müzikle senkron saldırdığı sahne — yılın en iyi tasarlanmış çatışması. Ölüm sayısı yüksek olacak; kontrol noktaları buna göre yerleştirilmiş.
Ses ve müzik
Christopher Larkin’in müziği yaylı ağırlıklı ve ilk oyundan daha melodik. Bölge geçişlerinde motiflerin dönüşmesi, mekân hafızası kuruyor. Kulaklıkla oynanması gereken oyunlardan.
Teknik
PC’de 1440p, 144 FPS üst sınırında tamamen stabil; sistem gereksinimleri düşük. Switch sürümünde çoğunlukla 60 FPS korunuyor, kalabalık parçacık sahnelerinde kısa düşüşler var. Yükleme süreleri tüm platformlarda üç saniyenin altında.
Kimler için
İlk oyunu sevenler için tartışmasız. Türe yeni başlayanlar için zorlu ama adil bir giriş — erişilebilirlik menüsünde hasar ve zamanlama yardımları mevcut ve bunları kullanmak oyunu bozmuyor.
Artılar
- Hornet’in hareket seti tempoyu tamamen değiştiriyor
- Harita tasarımı ilk oyundan daha okunaklı
- Patron çeşitliliği ve dövüş koreografisi olağanüstü
- Fiyatına göre içerik miktarı türde eşsiz
Eksiler
- Zorluk eğrisi ilk üç saatte acımasız
- Bazı bölgelerde yön bulma ipuçları fazla cimri
- Switch sürümünde nadir kare düşüşleri
Sonuç
Bir devam oyununun yapması gereken her şeyi yapıyor: aynı iskeleti alıp daha hızlı, daha zorlu ve daha kendine güvenen bir şeye dönüştürüyor. Türün yeni referans noktası.